Хатмкардаи факултаи рӯзноманигории Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Ҳанӯз дар солҳои донишҷӯӣ роҳи хешро дар соҳаи расонаҳо оғоз намуда, ба телевизион ва радио рағбат пайдо намуд. Фаъолияти касбии ӯ муддатҳо пеш то роҳандозии радиои «Navo» оғоз ёфт ва ӯ чандин барномаҳои ҷолибу пурғановатро барои телевизион таҳия намуд. Вай бо доштани   нутқи зинда, харизма-ҷаззобият худро дар кадр ва эфир дилпур ҳис мекунад. Имрӯзҳо ӯ дар таҳияи қолабҳои муосире, ки ба шунавандагони нав наздиканд, фаъолона кор бурда истодааст.

Дар кори худ ӯ таваҷҷуҳи хосро ба сифати мазмуни барномаҳо ва таасурнок пешниҳод пешниҳод намудани онҳо равона месозад. Ӯ фаъолона машғули эҷодиёт аст, мақолаҳои ҷолибе менависад, ки дар рӯзномаҳо ва маҷаллаҳои гуногун ба нашр мерасанд. Матнҳои ӯ бо гармию самимият ва фаҳмиши амиқи табиати инсонӣ фарқ мекунанд. Ӯ бовар дорад, ки сухан қодир аст рӯҳияро тағйир ва дар шунаванда эътимод ба худро ташаккул диҳад.

Ӯ бо ибрати хеш сатҳи олии касбӣ ва муносибати боэҳтироми худро ба сухан ҳифз карда истода, ба ҷавонон илҳом мебахшад. Эфирҳои ӯ  фазоро бо боварӣ, лаҳни равшан ва гармии самимӣ пур мекунанд. Ӯ қодир аст дар лаҳзаҳои гуногун – субҳи рӯзи нав ё ҳангоми муоширати шомгоҳӣ оиди масоили муҳим калимаҳои заруриро пайдо намояд. Сабки кори ӯ бо сабукӣ, самимият ва маҳорати барқарор намудани тамоси зинда бо шунаванда фарқ мекунад.

Шиори ӯ дар зиндагӣ: «Ҳамааш хуб мешавад».