Хатмкардаи факултаи тарҷумонии Донишгоҳи давлатии забоншиносии Москва. Ҳанӯз дар замони таҳсил ба нутқи шифоҳӣ ва радиошунавонии оммавӣ майлу рағбат пайдо кард, ки он асоси интихоби касбии ӯ гардид. Ровии боистеъдод ва харизматикӣ аст, ки қодир аст шунавандаҳоро ба ҷаҳони сеҳрноки хаёлот ва орзӯи самимимият бо усули нодир ҷалб намояд. Овози ӯ шинохташаванда, сабки ӯ фирефтакунанда ва ҳар як пахши вай эҳсоси наздикӣ ва бовариро эҷод мекунад.

Эфирҳои ӯ саршор аз тимсол, лаҳн ва идрок аст. Ҳар як вожа дақиқ ва пурмазмун садо медиҳад ва ҳар як таваққуф бошад – бо даркнамоӣ. Бо шунидани овози ӯ шумо гӯё ба ҳикояи бадеӣ меафтед, ки дар он аз ҳама асосӣ – таасурот ва хаёлот.  Ӯ моҳирона равандро идора мекунад, медонад, ки ҳикояро чӣ гуна нақл намояд ва дар айни ҳол ҳамеша оддию табиӣ боқӣ мемонад. Маҳз ҳамин якҷоянамоии касбият ва самимият эфирҳои ӯро тобноку зинда мегардонад.

Мэри қодир аст таваққуф, лаҳн ва маъноро дуруст истифода барад. Ҳар як барномаи вай – ин асари хурди аудиоӣ мебошад, ки дар он рӯҳ ва таваҷҷуҳ ба ҷузъиёт эҳсос мегардад. Ӯ ҳар як эфирро рӯи мавҷи 96,5 FM ба саҳнаи театрӣ табдил медиҳад. Овози ӯ фазоро наққошӣ менамояд, мавзуъҳо бошанд умқи эҳсосоти пайдо мекунанд. Анаита метавонад на танҳо сухан гӯяд, балки рӯҳияи хушро – нозук, бадеӣ ва бениҳоят инсониро эҷод намояд.

Шиори ӯ дар зиндагӣ: «Радио – ин афсунест, ки дар он садо ҷаҳонҳоро наққошӣ мекунад, оромӣ бошад бештар аз садо сухан мегӯяд».